Bedaş İşçilerin Gazi Barajındaki “Etiği” Zehirlidir.

#1
Bedaş işçilerinin direnişinde yani dar zümre çıkarları etkinliğinde yani panayırında bu etkinliğin düzenlenmesi için 10 lira para toplandı. Bu 10 liraların nasıl harcandığı konusu bu yazıda yazılmayacaktır. Bu 10 liraları veren esnaf, işçilerin dramını anlatmaya çalışacağız.
Bedaş işçileri, 20 Temmuz 2012 de Gazi barajında düzenlediği panayıra birçok sanatçı geldi ve şarkılar söyledi. Bedaşlı işçiler konuşmalar yaptı. Burada dikkatten kaçan bir konu var. O da 10 lira para veripte gelemeyen esnaflar, işçilerdir.
10 lira parayı veripte panayıra katılamayan esnafların, işçilerin dramını kim anlatacak diye düşünürken, böyle bir yazı yazmaya karar verdim.
10 lira büyük para değil fakat neye hizmet ettiğinden ve neye yol açtığından hareketle politik bir kültürün unsuru olmaktan bu konuyu da politikleştirmek istedik.
10 lira parayı veripte gelemeyen esnaflar, işçilerin nasıl mağdur olduğunu göstermek için ve bu insanların gece gündüz iş yerlerinden, cafelerinden, bayilerinden ayrılmadığının bilincinde 10 liranın ne kadar önemli bir para olduğu ortadadır.
Politik olarak da bu 10 lira aslında devrimci bir mücadeleye! Verilmiş görünmektedir. Dar zümre çıkarlarına verilen paralar aslında devrimci bir mücadelenin değil, panayırcılığın için verildiği gözlenmektedir. Bu insanlar 10 lirayı verirken ister işlerinin çıkarı için versin, isterse kendi istekleri ile versin. Buradaki 10 liranın alınma davranışı devrimci bir etik değildir.
Neden devrimci bir etik değildir, Bedaş direnişçi işçileri mangal yapıp, türkü dinleyip eğlenecek, 10 lira para veren esnaflar ve işçiler bu etkinliğe katılamayacak.
Yahu, bu esnafın oraya birkaç saatin için araçlarla götürmek zor muydu? Onlar insan değil mi? Bedaş direnişçi işçileri, lafa gelince sınıf mücadelesi, sınıf dayanışması kelimelerinde maşallah çok iyisiniz. Tabii sizi dinleyenlerin bu sözlerden anladığı yok ayrıca sizlerinde bu sözlerden bir şey anladığınızdan değil, laf olsun torba boş kalması misali. Neden sizinle parasını şu ya da bu nedenle paylaşan esnafların, işçilerin bu etkinliğe taşımıyorsunuz. Bedaş işçileri asıl sınıf dayanışması siz yapmıyorsunuz.
Bedaş işçileri, aslında işçi kavramını da kullanmasa olayın ne kadar vahim, trajik bir şey olduğunu etkinliğe katılan diğer devrimci kurumlardaki devrimcilerde anlayacak ama bu uykudan uyanmak için politik sorgulamaya ve eleştiri kültürünü yaygınlaştırmayla olacaktır.
İşçilerin kendi güçleri ile yaptığı veya bazı devrimci kurumların katkısı ile düzenlediği etkinlikteki etik tehlikelidir çünkü bu etikle işçilerin birliği sağlanamaz, sınıf mücadelesi sadece lafta kalır somutlaşmaz.
Onun içindir ki, Bedaş işçileri yaptıkları bu tehlikeli ve zehirli etikten vazgeçmelidir ya da kendilerini doğru tarif etmelidirler. Şunu demelidir Bedaşlı işçiler: “Biz kendi dar zümre çıkarlarımız ve cebimizin dolması için mücadele ediyoruz yine işçiyiz yine işçi kalacağız” demelidirler.
Bedaş işçileri ya 10 lirasını aldığı esnafı ve işçiyi etkinliğe araçlarla taşıyacak ya da 10 lira almayacaktır. Bu davranış devrimci mücadeleye karşı yapılan zehirli bir davranıştır. Bu konularda, etik anlayışında devrimcilerin neyin devrimci etik neyin devrimci etik olmadığını yeniden gözden geçirmelidir.
Bedaş işçilerinin direnişe katılan devrimciler şunu söylemedir. “Ey Bedaş İşçileri, sizin eyleminiz dar zümre çıkarlarına dayanmaktadır bu dar zümre çıkarlarını bırakıp sınıf mücadelesi verelim” denmelidir.


Aykut Şahin

Yeryüzündeki Tembel Karıncalar: Bedaş İşçilerin Gazi Barajındaki “Etiği” Zehirlidir.
 
Üst